"Oh be!"
Bebek dünyaya geldikten sonraki günlerde bazı kadınların keyifleri, özellikle de doğum iyi geçtiyse, fazlasıyla yerinde olur. Bu aşırı mutluluk hissi, doğum sırasında vücudunuzda bolca üretilen doğal ağrı kesicilerin (endorfinlerin) veya sonunda bir anne olmanın heyecanından kaynaklanıyor olabilir.
"Nerde Hani?"
Dokuz ay sonra çoğu kadın, artık hamilelikten bıkmıştır ve bedenini geri almaktan memnundur. Yine de bir boşluk hissi ve "şişmiş halinize" özlem duyabilirsiniz. Bazı kadınlarsa bebeklerinin, kafalarında canlandırdıkları bebeğe hiç benzememesi yüzünden, "kaybettikleri o bebek" için üzülür. Bu his genellikle geçicidir, ancak yine de sizi rahatsız etmeye başlarsa doktorunuzla konuşun.
"Eyvah!"
İlk heyecan fırtınası geçtikten sonra bazı annelerin ayakları çok sert bir şekilde yere basar. Doğumdan üç-dört gün sonra kendinizi depresif, ağlamaklı ve yaşadıklarınızla başa çıkamaz hissedebilirsiniz. Buna doğum sonrası depresyonu adı verilir ve genellikle birkaç gün sürer. Bu duygular kısmen hormonal değişikliklere, kısmen de fiziksel rahatsızlıklara ve artık ebeveyn olmanın endişelerine bağlıdır.
Çoğu kadın için bu duygular geldikleri gibi çabucak kaybolur gider. Birkaç günden daha uzun sürerlerse doktorunuzla konuşun.
"İmdat!"
Kadınların % 10'unda doğum sonrası depresyon ortadan kalkmaz. Bu kadınlar, bebekleri doğduktan haftalar, hatta aylar sonra kendilerini çaresiz ve umutsuz hissetmeye devam eder. Diğer semptomlar arasında, uykuya rağmen geçmeyen yorgunluk, endişe, suçluluk ve yaşananlarla başa çıkamama hissi bulunur. Doğumdan sonraki depresyon ciddi bir durumdur ve her hastalıkta olduğu gibi tedavi gerektirir. Doktorunuz antidepresan ilaçlar verebilir veya sizi bir danışmana yönlendirebilir. Arkadaşlarınızla ve ailenizle konuşmak, onların desteğini almak da hayati önem taşır. Ne kadar çabuk yardım alırsanız, o kadar erken kendinizi daha iyi hissetmeye ve bebeğinizle hayatın tadını çıkarmaya başlarsınız.
"Yorgunum"
Doğum yapmak, ömrünüz boyunca sizi fiziksel açıdan en fazla zorlayacak işlerden biridir. Kadınların, doğumdan sonra üç hafta hastanede nekahet dönemi geçirmeleri doğal karşılanıyorken, artık günümüzde doğumdan sadece altı saat sonra eve gitmek, hiç de garipsenen bir durum değil. Evinize gittiğiniz zamansa, bebeğinizin bitmek bilmeyen ihtiyaçları size dinlenme imkanı tanımayabilir.
Bebeğiniz uyurken uyumanın yanı sıra, ziyaretçiler ve gelen telefonlarla ilgilenmek yorgunlukla baş etmede size yardımcı olur. Özellikle zaten bir çocuğunuz varsa olabildiğince destek alın.
"Aman kırılmasın!"
Bebeğiniz uyanıkken, uyuması gerektiğini düşünerek endişeleniyorsunuz, uyurken de hala nefes alıp almadığını sürekli kontrol ediyorsunuz. Onu yıkamak ya da alt kata taşımak ödünüzü kopartıyor ve onunla trafikte karşıdan karşıya geçmek yerine köpek balıklarının arasından yüzmeyi tercih ediyorsunuz. Tüm bu hisler doğaldır. Haftalar geçtikçe güveniniz artacak ve dünya artık o kadar da zararlı görünmeyecek.
"Vay Canına"
Bazı kadınlar bebeklerine bakar bakmaz aşık olur, bazıları içinse bu sevgi daha yavaş oluşur. Bebeğinizi görür görmez sevmeyi beklemeyin. Bu sevgi günler, haftalar veya aylar alsa da bir gün uyanıp bebeğinize baktığınız zaman "Vay canına!" diyeceksiniz.
sayı:1